Codzienne funkcjonowanie po przebytej chorobie, urazie lub podczas długotrwałego leczenia na prawdę często wymaga dostosowania wielu elementów życia do nowych warunków. Oprócz działań związanych z poprawą sprawności fizycznej znaczenie może posiadać też powrót do aktywności społecznej, kontaktów z innymi osobami a także samodzielnego wykonywania codziennych obowiązków. W tym kontekście pojawia się rehabilitacja społeczna, która obejmuje działania mające na celu wspieranie uczestnictwa w życiu rodzinnym, zawodowym i lokalnym.
Nie dotyczy ona jedynie ćwiczeń czy terapii ruchowej, niemniej jednak także edukacji radzenia sobie ze zmianami, które mogą pojawić się po pogorszeniu stanu zdrowia.
Proces powrotu do większej samodzielności bywa różny dla każdej osoby. W praktyce wiele uzależniony jest od rodzaju problemu zdrowotnego, wieku, aktualnych sposobów a także wsparcia dostępnego w najbliższym sąsiedztwie. Zdarza się, że największym wyzwaniem nie jest sama sprawność fizyczna, lecz ograniczenia wynikające z długiej przerwy w pracy, zmiany codziennych przyzwyczajeń lub obawy związane z ponownym wejściem w określone sytuacje społeczne. Dlatego działania rehabilitacyjne mogą obejmować także rozwijanie kwalifikacji organizacji dnia, korzystania z dostępnych form pomocy oraz stopniowego zwiększania aktywności.
Wśród różnorakich form wsparcia znajdują się również sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą określony zamysł zabiegów, wypoczynek a także sposobność kontaktu z osobami mającymi podobne doświadczenia. Przy wyborze takiej formy pobytu bierze się pod uwagę w głównej mierze zalecenia medyczne, aktualny stan zdrowia a także zakres wymaganej pomocy. Oczywiście nie każdy rodzaj terapii będzie odpowiedni dla każdej osoby, dlatego znaczenie ma wcześniejsze postanowienie celu pobytu i sposobów uczestnictwa w proponowanych zajęciach. W przypadku osób z bardziej złożonymi rozterkami zdrowotnymi ważne jest uwzględnienie dodatkowych ograniczeń a także indywidualnych zaleceń.
Szczególną grupę stanowią osoby po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których funkcjonowanie po zakończonej terapii może wymagać dodatkowej sugestie. Sanatoria dla pacjentów hematologicznych uwzględniają specyfikę tej grupy, ponieważ powrót do aktywności może przebiegać inaczej niż w przypadku innych schorzeń. Ważne mogą być między innymi bieżące wyniki badań, ogólna kondycja organizmu a także zalecenia lekarzy prowadzących. W takich okolicznościach planowanie następnej rehabilitacji wymaga uwzględnienia zarówno potrzeb fizycznych, jak i psychicznych, ponieważ długotrwałe leczenie często wpływa na sporo sekcji życia.
Warto sprawdzić: zmiany przepisów uzdrowiska.