Powrót do codziennego funkcjonowania po chorobie, urazie albo dłuższym leczeniu na prawdę często wymaga nie tylko i wyłącznie pracy nad sprawnością fizyczną, ale także uwzględnienia przemian, które ukazują się w życiu społecznym. Wiele osób po okresie ograniczonej aktywności musi ponownie odnaleźć się w kontaktach z innymi, organizacji zadań czy samodzielnym wykonywaniu różnorakich czynności. W tak zaistniałych okolicznościach znaczenie ma indywidualne podejście, ponieważ potrzeby każdej osoby mogą wyglądać przeciwnie.
Jedni potrzebują wsparcia w powrocie do aktywności zawodowej, inni w odbudowaniu codziennej samodzielności lub przystosowaniu otoczenia do nowych sposobności.
Rehabilitacja społeczna obejmuje działania powiązane z ułatwieniem funkcjonowania osoby w społeczeństwie a także zwiększeniem jej udziału w życiu powszechnym. Nie ogranicza się jedynie do ćwiczeń czy poprawy sprawności ruchowej, ponieważ bierze pod uwagę także aspekty psychiczne, rodzinne i środowiskowe. W praktyce istotne jest rozpoznanie barier, które utrudniają normalne funkcjonowanie, a także zobowiązanie możliwości radzenia sobie z nimi. Mogą to być ograniczenia wynikające ze stanu zdrowia, trudności w komunikacji, brak dobrego przystosowania przestrzeni lub zmiana dotychczasowego stylu życia. Proces ten na prawdę bardzo często wymaga czasu i dopasowania kolejnych działań do obowiązującej sytuacji danej osoby.
W ramach różnych form wsparcia zdrowotnego i społecznego funkcjonują też sanatoria i turnusy rehabilitacyjne, które łączą elementy wypoczynku, opieki a także zaplanowanych działań usprawniających. Ich przebieg może zależeć od rodzaju problemów zdrowotnych, wymagań fachowców oraz indywidualnych możliwości uczestników. Podczas takich pobytów znaczenie ma nie tylko i wyłącznie sama terapia, niemniej jednak także kontakt z innymi osobami znajdującymi się w podobnej sytuacji. Wspólne doświadczenia mogą wpływać na sposób postrzegania własnych ograniczeń, jednak efekty i odczucia powiązane z takim pobytem są kwestią indywidualną. Przed wyborem dokładnie określonej formy rehabilitacji istotne jest uwzględnienie aktualnego stanu zdrowia oraz wymogów dotyczących aktywności.
Szczególną grupę stanowią osoby wymagające opieki po leczeniu chorób układu krwiotwórczego, dla których sanatoria dla pacjentów hematologicznych mogą być jednym z elementów dalszego postępowania rehabilitacyjnego. W tak zaistniałych okolicznościach uwagę zwraca się na ogólną kondycję organizmu, możliwość wykonywania określonych aktywności oraz potrzebę implementacji kodu do indywidualnych ograniczeń. Powrót do większej samodzielności po intensywnym leczeniu często przebiega etapami i wymaga uwzględnienia zarówno aspektów medycznych, jak i codziennych wyzwań. Ważne jest też zachowanie ostrożności przy planowaniu aktywności a także branie pod uwagę wymogów wynikających z wcześniejszego leczenia.
Więcej informacji: rehabilitacja społeczna.